Jak Zbudować Efekt Business Card Boost
Twoja wizytówka Drunk Beaver to prawdziwy efekt boost. Oto pełny przewodnik po budowie — komponenty, etapy lutowania i wskazówki dotyczące rozwiązywania problemów.
Widzieliście ją w pudełku. Może obracaliście ją kilka razy w dłoniach, zastanawiając się, czym są te ścieżki na odwrocie. A może ktoś już Wam o tym powiedział. Tak czy inaczej — ta wizytówka, którą dołączamy do każdego zamówienia Drunk Beaver, to w pełni funkcjonalny układ efektu typu boost. To nie dekoracja ani tani chwyt. To prawdziwa płytka PCB, do której możecie przylutować komponenty i użyć jej, by dopalić swój wzmacniacz.
Wysyłam te wizytówki już od jakiegoś czasu i najczęstszym pytaniem, jakie dostaję, jest: „Jak ja mam to właściwie zbudować?”. Słuszna uwaga — powinienem był napisać to już dawno temu. Oto i on: kompletny przewodnik, jak zamienić wizytówkę w działający efekt gitarowy.
Układ to prosty clean boost — zaledwie garść komponentów. Jeśli kiedykolwiek trzymaliście lutownicę w ręku, dacie sobie radę. Jeśli nie… cóż, ten poradnik nie nauczy Was lutowania od podstaw, ale ta karta to świetny pierwszy projekt, gdy już opanujecie bazy.
Pełny projekt KiCad jest dostępny na GitHubie. Znajdziecie tam schemat, projekt płytki oraz interaktywny HTML BOM, który pozwala klikać w każdy komponent i zobaczyć dokładnie, gdzie powinien trafić na płytce. Sam używam takich interaktywnych zestawień przy montażu efektów Drunk Beaver — to najszybszy sposób, by przejść od schematu do gotowej płytki bez zgadywania, gdzie co wlutować.
Układ
Jest to wzmacniacz odwracający oparty na pojedynczym tranzystorze — jedna z najstarszych i najbardziej fundamentalnych topologii w elektronice gitarowej. Jeśli ta nazwa nic Wam nie mówi, to jego najsłynniejsza wersja prawdopodobnie już tak: Electro-Harmonix LPB-1. Ta sama podstawowa architektura. Jeden tranzystor, kilka rezystorów i kondensatorów – i to wszystko.
Wartości komponentów na tej wizytówce PCB nie są przypadkowe — pochodzą bezpośrednio z sekcji boost naszego wycofanego już efektu Fluff. Więc to nie jest tylko generyczny układ przykładowy. To prawdziwy projekt, który znajdował się wewnątrz seryjnie produkowanego efektu.
Jedna rzecz, którą uwielbiam w tej karcie: układ ścieżek na PCB niemal w stosunku 1:1 odzwierciedla schemat ideowy. To zamierzone działanie. Patrząc na płytkę, patrzycie w zasadzie na diagram obwodu wyłożony miedzią. Dzięki temu jest to świetny materiał edukacyjny — jeśli potraficie czytać schemat, bez trudu prześledzicie każdą ścieżkę sygnału na fizycznej płytce.
Przy zastosowaniu innych wartości komponentów, ta sama topologia może stać się klonem LPB-1, wariantem Treble Boostera lub dziesiątką innych klasycznych układów. Przejdziemy do tego w sekcji „Eksperymenty” na końcu.
Simulated Frequency Response
Zanim cokolwiek przylutujemy, zobaczmy, co ten układ powinien robić — w symulacji.
Przepuściłem projekt przez CircuitLab z dokładnie takimi wartościami komponentów, jakie znajdują się na wizytówce. Oto odpowiedź częstotliwościowa.
Możecie tu zobaczyć krzywą wzmocnienia — czyli to, jak duży boost otrzymujecie w całym spektrum częstotliwości. Zwróćcie uwagę na spadek w dolnym paśmie w okolicach 56Hz (ustalony przez wejściowy kondensator sprzęgający) oraz na to, jak góra pasma pozostaje otwarta.
Zapamiętajcie ten wykres — po zakończeniu budowy zmierzymy gotowy układ i porównamy wyniki.
Symulacja w dziedzinie czasu
Teraz widok w dziedzinie czasu — podajemy na wejście falę sinusoidalną i widzimy na wyjściu większą sinusoidę, tyle że odwróconą (to ta część o „wzmacniaczu odwracającym”). Sygnał jest czysty, bez obcinania przy niskich poziomach wejściowych. Mocniejsze uderzenie w struny sprawi, że zaczniecie dostrzegać asymetryczne obcinanie w miarę, jak tranzystorowi skończy się zapas dynamiki.
Podobnie jak w przypadku odpowiedzi częstotliwościowej — po zakończeniu budowy przechwycimy ten przebieg na rzeczywistym układzie i porównamy wyniki.
Bezpieczeństwo przy lutowaniu: będziesz pracować z gorącą lutownicą i stopionym spoiwem. Pracuj w dobrze wentylowanym pomieszczeniu lub używaj pochłaniacza oparów — dymy z topnika kalafoniowego nie są zdrowe dla Twoich płuc. Zawsze odkładaj lutownicę na podstawkę, gdy jej nie używasz. Oparzenia zdarzają się najczęściej wtedy, gdy zapomnisz, gdzie ją odłożyłeś. Jeśli używasz cyny ołowiowej, umyj ręce po zakończeniu pracy. To podstawy, ale warto o nich przypomnieć.
Czego będziesz potrzebować
Narzędzia:
- Lutownica (najlepiej z regulacją temperatury)
- Cyna / Spoiwo lutownicze (ołowiowa 60/40 jest łatwiejsza w pracy, szczególnie dla początkujących — bezołowiowa, jeśli wolisz podejście ekologiczne / zgodne z dyrektywą RoHS)
- Obcinaczki boczne do przycinania wyprowadzeń (nóżek)
- Silikonowa mata do lutowania lub mata antystatyczna do ochrony blatu (w ostateczności wystarczy kartka papieru)
- Multimetr (do testowania)
Przegląd komponentów:
- Rezystory — rozpoznawane po kolorowych paskach na obudowie. Niektóre rezystory mają nadrukowaną wartość zamiast pasków. Jeśli nie jesteś pewien, jak czytać kody barwne, poszukaj w sieci kalkulatora albo po prostu zmierz je multimetrem. Wybierz rezystory metalizowane o tolerancji 1% — nie ma już żadnego ekonomicznego uzasadnienia, by używać węglowych 5%, a węższa tolerancja oznacza bardziej przewidywalne działanie układu.
- Kondensatory — układ wykorzystuje zarówno kondensatory foliowe/ceramiczne (małe, niespolaryzowane), jak i elektrolityczne (cylindryczne, spolaryzowane — mają pasek oznaczający minus). W przypadku foliowych szukaj takich z rastrem wyprowadzeń 5 mm, żeby pasowały do otworów na PCB. Zazwyczaj mają napięcie maksymalne 50–63V, co jest wartością aż nadto wystarczającą dla efektu zasilanego 9V. Nie szukaj wyższych napięć — kondensatory foliowe na 100V+ są fizycznie większe i prawdopodobnie nie zmieszczą się na płytce. W przypadku elektrolitów, użyj takich na minimum 16V. Dla większych wartości, takich jak 100µF, trzymaj się maksymalnie 25–35V — przy wyższym napięciu puszka staje się zbyt duża na tę płytkę. Dokładne wartości znajdziesz w spisie elementów (BOM).
- Tranzystor — standardowy tranzystor NPN w obudowie TO-92. Domyślnie to seria BC (np. BC549, BC550), ale możesz poeksperymentować — więcej o tym w sekcji „Eksperymenty”. Opcjonalnie, zaopatrz się w 3-pinową podstawkę (gniazdo goldpin) o rastrze 2,54 mm, abyś mógł wpiąć tranzystor zamiast lutować go na stałe. Zazwyczaj sprzedawane są one w dłuższych listwach (8, 20, 40 pinów) — po prostu odetnij trzy piny. Zastosowanie podstawki jest opcjonalne, ale zalecane z dwóch powodów: pozwala uniknąć przegrzania półprzewodnika podczas lutowania i umożliwia łatwą wymianę tranzystorów, gdy zechcesz poeksperymentować z różnym poziomem wzmocnenia i ostatecznym brzmieniem.
Osprzęt:
- Obudowa — standardowa aluminiowa obudowa 1590B lub 125B, w której zamkniesz projekt.
- Gniazdo zasilania (DC jack) — typu barrel 5,5/2,1 mm (standardowe gniazdo zasilania w efektach gitarowych).
- Gniazda audio — dwa gniazda jack mono 1/4″ / 6.3mm (wejście i wyjście).
- Przełącznik nożny (footswitch) — 3PDT (3-biegunowy, dwupozycyjny) dla przełączania true bypass.
- Przewód — kable montażowe do podłączenia gniazd, przełącznika i zasilania do płytki.
- Złącza JST XH 2,54 mm (opcjonalnie) — 2-pinowe do zasilania i 4-pinowe do wejścia/wyjścia efektu. To te same złącza, których używamy w seryjnych produkcjach Drunk Beaver. Dzięki nim okablowanie jest czystsze, a połączenia można odłączać, ale zwykłe przylutowane kable sprawdzą się równie dobrze.
Wszystko to kupisz w każdym sklepie elektronicznym w sieci. Nic egzotycznego. Całkowity koszt komponentów i osprzętu to około 100 złotych.
Krok 1: Wlutuj diodę zabezpieczającą
Zacznij od diody zabezpieczającej przed odwrotną polaryzacją — chroni ona układ, jeśli ktoś przypadkowo podłączy zasilanie na odwrót. Dioda jest spolaryzowana: dopasuj pasek na obudowie diody do linii na nadruku (sitodruk) płytki PCB. Przełóż nóżki przez otwory, odwróć płytkę, przylutuj i obetnij nadmiar wyprowadzeń.
To mały element, łatwy do przylutowania i bardzo rozsądny wybór na pierwszy komponent — jeśli w przyszłości przypadkowo podłączysz odwrotnie zasilacz, ta mała dioda uratuje całą resztę układu na płytce.
Krok 2: Wlutuj rezystory
Następnie rezystory. Elementy o najniższym profilu montujemy jako pierwsze — dzięki temu wygięte nóżki utrzymają je w miejscu, gdy odwrócisz płytkę, by lutować z drugiej strony.
Zagnij każde wyprowadzenie pod kątem 90° tuż przy samej obudowie elementu, przełóż je przez odpowiednie otwory (pady) od strony komponentów (sprawdź ich rozmieszczenie w interaktywnym zestawieniu IBOM) i odwróć płytkę. Wygięte nóżki utrzymają rezystory na właściwej pozycji podczas lutowania na odwrocie. Przylutuj jedną nóżkę, upewnij się, że rezystor leży płasko, a następnie przylutuj drugą. Odetnij nadmiar wyprowadzeń cążkami płasko przy samej płytce.
Rezystory nie są spolaryzowane, więc kierunek ich montażu nie ma znaczenia. Jeden powód do zmartwień mniej.
Krok 3: Opcjonalnie — Podstawki i złącza
Ten krok jest opcjonalny, ale zalecany — zwłaszcza, jeśli planujesz później poeksperymentować.
Podstawka tranzystora: Wlutuj podstawkę DIP (lub 3-pinową listwę żeńską SIP / goldpin) w miejsce na tranzystor, zamiast lutować go bezpośrednio do płytki. Pozwala to na wymianę tranzystorów bez konieczności wylutowywania — przetestuj różne poziomy przesteru, różne typy komponentów i usłysz różnicę. Naprawdę warto. Użyję podobnych 3-pinowych podstawek SIP również dla diod — ta sama zasada, łatwa wymiana na potrzeby eksperymentów. Pady dla diod na płytce PCB są od siebie oddalone o 5,04 mm, więc wystarczy uciąć środkowy pin z podstawki SIP-3, a będzie pasować idealnie.
Złącza JST XH 2,54 mm:
- 2-pinowe dla padów zasilania — ułatwia podłączanie/odłączanie baterii lub okablowania zasilającego.
- 4-pinowe dla padów FX I/O (wejście, masa, 9V, wyjście) — gwarantuje czyste połączenie z Twoimi gniazdami jack.
Pady na płytce PCB są czytelnie opisane: „−” dla masy, „+” dla zasilania 9V, „FX Input” oraz „FX Output” — nie sposób ich pomylić. Wszystkie efekty Drunk Beaver, z wyjątkiem serii XR, korzystają wewnętrznie z takiego samego modułowego systemu połączeń JST.
Te złącza są wygodne, ale absolutnie nie są wymagane. Zwykłe przewody przylutowane bezpośrednio do padów sprawdzą się równie dobrze. Jeśli zależy Ci na szybkiej i prostej budowie, pomiń złącza JST — przydają się one głównie wtedy, gdy zależy Ci na budowie modułowej.
Krok 4: Wlutuj kondensatory foliowe
Kondensatory foliowe nie są spolaryzowane — można je montować w dowolnym kierunku. Technika jest ta sama co przy rezystorach: włóż nóżki, odwróć płytkę, przylutuj i obetnij.
W przypadku tego układu typu boost, wszystkie kondensatory na tym etapie mają wartość 100nF — a przy tej pojemności nie ma żadnego powodu, by używać kondensatorów ceramicznych. Foliowe są lepszej jakości, charakteryzują się większą stabilnością i są powszechnie dostępne w wartościach 100nF. Pełnią one funkcję kondensatorów sprzęgających (na wejściu i wyjściu) oraz filtrujących w obwodzie. Ich parametry bezpośrednio wpływają na pasmo przenoszenia (odpowiedź częstotliwościową) — kondensator wejściowy decyduje o tym, jak dużo basu przedostanie się do stopnia wzmocnenia. O zmianach tych wartości porozmawiamy w sekcji „Eksperymenty”.
Krok 5: Wlutuj kondensator elektrolityczny
Kondensatory elektrolityczne są spolaryzowane — ma ogromne znaczenie, w którą stronę je wlutujesz. Dłuższe wyprowadzenie to biegun dodatni (plus), a pasek na obudowie oznacza biegun ujemny (minus). Dopasuj je do oznaczeń polaryzacji na nadruku płytki PCB. Jeśli nie masz pewności, sprawdź rozmieszczenie w interaktywnym zestawieniu IBOM.
Jeśli wlutujesz elektrolit odwrotnie, układ nie będzie działał — a sam kondensator może w końcu wystrzelić. Sprawdź wszystko dwa razy przed nałożeniem cyny.
Krok 6: Zamontuj tranzystor
Tranzystor to serce tego układu — to on odpowiada za faktyczne podbicie sygnału. Trzy wyprowadzenia: Kolektor, Baza, Emiter. Miejsce montażowe na PCB ma każdy pad opisany bezpośrednio na nadruku, więc na pierwszy rzut oka możesz potwierdzić układ wyprowadzeń. Projekt został przygotowany pod europejskie tranzystory NPN z serii BC (BC549, BC550 itd.) — dopasuj płaską stronę obudowy do obrysu na nadruku i przełóż nóżki przez otwory. W tym projekcie używam modelu BC546B.
Używasz tranzystora z serii 2N (2N3904, 2N5088 itd.)? Mają one inny pinout — wyprowadzenia ułożone są w odwrotnej kolejności w porównaniu do serii BC. Musisz umieścić go tyłem do przodu (skierowany w przeciwną stronę niż obrys na nadruku), aby piny trafiły w odpowiednie miejsca. Jeśli nie masz pewności, sprawdź notę katalogową (datasheet) swojego tranzystora — upewnij się, że kolejność pinów BCE zgadza się z padami na płytce.
Jeśli w Kroku 3 wlutowałeś podstawkę, po prostu wciśnij w nią tranzystor. Możesz najpierw nieco skrócić nóżki, jeśli są zbyt długie, by całość wyglądała schludnie. Jeśli nie używasz podstawki, przylutuj element bezpośrednio — zostaw milimetr lub dwa odstępu między obudową tranzystora a płytką, żeby zminimalizować ryzyko przegrzania (izolacja termiczna).
Przylutuj wszystkie trzy wyprowadzenia (jeśli nie używasz podstawki). Obetnij nadmiar nóżek.
Tranzystory są wrażliwe na ciepło. Przy lutowaniu bezpośrednim (bez użycia podstawki) pracuj szybko — przyłóż grot, nałóż spoiwo i odsuń lutownicę. Nie trzymaj grotu na żadnym z wyprowadzeń tranzystora dłużej niż 2–3 sekundy. Jeśli cyna nie chce równo popłynąć, odsuń się, pozwól elementowi ostygnąć i spróbuj ponownie. Przegrzanie może trwale zmienić charakterystykę wzmocnienia tranzystora lub całkowicie go uszkodzić.
Krok 7: Zamontuj potencjometr i przełącznik 3PDT w obudowie
Zanim zaczniesz łączyć cokolwiek przewodami, zamontuj potencjometr i przełącznik nożny (footswitch) 3PDT w obudowie. Stanowią one główne mechaniczne punkty mocowania — cała reszta jest podłączana do nich lub bezpośrednio do głównej płytki.
Gdy potencjometr jest już stabilnie przykręcony, przylutuj główną płytkę PCB bezpośrednio do jego wyprowadzeń. To potencjometr utrzymuje płytkę w miejscu — nie potrzebujesz żadnych dodatkowych elementów montażowych (dystansów itp.). Płytka osadzona jest prosto na potencjometrze, tworząc czystą i solidną konstrukcję.
Upewnij się, że płytka jest wypoziomowana i dobrze osadzona, zanim ostatecznie przylutujesz wszystkie połączenia. Kiedy już „złapiesz” ją cyną, na pewno nigdzie się nie ruszy.
Krok 8: Okablowanie gniazd i zasilania — płytki pomocnicze
Teraz musimy doprowadzić sygnał wejściowy i wyjściowy oraz zasilanie.
Używam naszych własnych płytek pomocniczych (daughterboards) Drunk Beaver dla gniazd jack i gniazda zasilania DC. Dzięki nim okablowanie jest przejrzyste i powtarzalne — wystarczy wpiąć złącza JST (jeśli zostały zamontowane) lub przylutować przewody bezpośrednio. Zdjęcie pokazuje tę konfigurację.
Jeśli nie masz płytek pomocniczych (nie są jeszcze dostępne w sprzedaży, ale mogę je dołączyć do dowolnego zamówienia, po prostu zapytaj), następny fragment pokazuje, jak wykonać okablowanie ręcznie.
Gniazda i zasilanie — okablowanie ręczne
Jeśli nie masz płytek pomocniczych, oto jak ręcznie połączyć gniazda i zasilanie:
- Gniazdo wejściowe (Input): Styk Tip (sygnałowy) → przylutuj bezpośrednio do przełącznika 3PDT. Styk Sleeve (masa) → masa przełącznika 3PDT.
- Gniazdo wyjściowe (Output): Styk Tip (sygnałowy) → przylutuj bezpośrednio do przełącznika 3PDT. Styk Sleeve (masa) → styk masy gniazda wejściowego (wspólna masa).
- Gniazdo zasilania DC: Środek (minus) → pad „−” na płytce lub czarny przewód złącza JST; połącz go również ze stykiem masy gniazda wejściowego. Obudowa styku (plus) → pad „+” na płytce lub czerwony przewód złącza. (Standardowa dla efektów gitarowych polaryzacja z minusem w środku).
Krok 9: Okablowanie przełącznika 3PDT i diody LED — płytka pomocnicza
Przełącznik nożny (footswitch) 3PDT zapewnia przełączanie typu true bypass — gdy efekt jest wyłączony, sygnał przechodzi bezpośrednio przez urządzenie, całkowicie omijając układ elektroniczny. Dioda LED służy jako wskaźnik statusu.
Używam tutaj płytki pomocniczej 3PDT od Drunk Beaver. Obsługuje ona całą logikę przełączania oraz ograniczanie prądu diody LED na jednej małej płytce PCB. Przylutuj przełącznik i diodę do płytki pomocniczej, połącz ją z główną płytką i gotowe.
Jeśli wykonujesz okablowanie ręcznie, w następnym bloku znajdziesz opis metody tradycyjnej.
3PDT i LED — Okablowanie ręczne
Jeśli wykonujesz okablowanie ręcznie, oto standardowa konfiguracja 3PDT dla true bypassu. Patrząc na przełącznik od strony lutowania, dziewięć pinów tworzy siatkę 3×3 — trzy kolumny (sekcje) i trzy rzędy. Środkowy rząd jest wspólny dla każdej sekcji; przełącznik przełącza połączenie środka z górą (efekt włączony) lub środka z dołem (bypass).
- Sekcja 1 (lewa kolumna) — prowadzenie wejścia: Pin 1 (góra) → do padu FX Input na płytce oraz → zworka do Pinu 6. Pin 2 (środek) → styk Tip gniazda wejściowego. Pin 3 (dół) → zworka do Pinu 9.
- Sekcja 2 (środkowa kolumna) — dioda LED i masowanie wejścia: Pin 4 (góra) → katoda diody LED (krótsza nóżka). Pin 5 (środek) → pad masy „−” na płytce. Pin 6 (dół) → zworka do Pinu 1.
- Sekcja 3 (prawa kolumna) — prowadzenie wyjścia: Pin 7 (góra) → z padu FX Output na płytce. Pin 8 (środek) → styk Tip gniazda wyjściowego. Pin 9 (dół) → zworka do Pinu 3.
W przypadku diody LED: połącz pad „+” (9V) na płytce z anodą diody LED (dłuższa nóżka) poprzez rezystor ograniczający prąd. Katoda diody trafia do Pinu 4. Gdy efekt jest włączony, Pin 5 (masa) łączy się z Pinem 4 — katoda diody zostaje umasiona, obwód się zamyka i dioda świeci. W trybie bypass Pin 5 (masa) łączy się z Pinem 6 — wejście układu (FX Input) zostaje ściągnięte do masy, co zapobiega szumom z „pływającego” stopnia wejściowego. Katoda diody jest wtedy odłączona od masy, więc dioda pozostaje zgaszona.
Dla typowej czerwonej diody przy zasilaniu 9V dobrze sprawdza się rezystor 4,7 kΩ — ale właściwa wartość zależy od koloru diody i jej napięcia przewodzenia. Poszukaj w sieci hasła „LED resistor calculator”, aby dopasować opornik do Twojej konkretnej diody.
W internecie dostępnych jest mnóstwo schematów połączeń 3PDT true-bypass — wybierz ten, który najlepiej pasuje do układu elementów w Twojej obudowie.
Czas na testy
Podłącz gitarę do wejścia, a wyjście do wzmacniacza. Podepnij zasilanie. Depnij w przełącznik.
Jeśli wszystko poszło zgodnie z planem — usłyszysz swoją gitarę z solidnym „kopem”. Gratulacje, Twoja wizytówka stała się właśnie efektem gitarowym 🎉.
Brak dźwięku?
- Sprawdź luty — upewnij się, że połączenia są pewne. Popraw (przegrzej) te, które wyglądają na „zimne” (są matowe, mają kształt kulki, nie błyszczą).
- Zweryfikuj polaryzację kondensatora elektrolitycznego.
- Zmierz napięcie na padach „+” i „−” na płytce.
- Upewnij się, że tranzystor jest właściwie zorientowany (seria BC: płaska strona pokrywa się z obrysem na płytce; seria 2N: montaż odwrotny).
- Sprawdź polaryzację zasilacza. Jeśli używasz baterii, sprawdź, czy nie jest wyładowana.
Słaby sygnał lub oscylacje?
- Zimny lut na kondensatorze wyjściowym to zazwyczaj pierwszy podejrzany.
- Jeśli układ piszczy, sprawdź, czy przewody wejściowy i wyjściowy nie biegną równolegle zbyt blisko siebie — odsuń je od siebie.
- Zmierz napięcie na kolektorze tranzystora — powinieneś odczytać wartość między 4V a 7V (czyli około połowy napięcia zasilania). Wynik 0V lub 9V oznacza problem w obwodzie polaryzacji (biasu).
Rzeczywisty wykres Bodego
Pamiętacie symulację odpowiedzi częstotliwościowej sprzed chwili? Teraz zobaczmy, jak wypada porównanie z rzeczywistością.
Oto wykres Bodego zmierzony na gotowym układzie — ten sam zakres przemiatania, prawdziwy sprzęt.
Jak widzicie, w rzeczywistym układzie spadek -3dB w dolnym pasmie wypada nieco niżej, w okolicach 40 Hz, w porównaniu do symulowanych 56 Hz. Nie chodzi o to, by wyniki pokrywały się idealnie — chodzi o to, że zachowanie układu można przewidzieć w symulacji jeszcze przed budową, a końcowy wynik jest bardzo zbliżony. Tak właśnie projektuje się efekty: symulacja, budowa, pomiar i poprawki.
Rzeczywista dziedzina czasu
A oto przechwycony przebieg w dziedzinie czasu — ten sam sygnał wejściowy co w symulacji, zmierzony na gotowym układzie za pomocą oscyloskopu.
Porównajcie to z symulowanym wykresem z początku wpisu. Ten sam odwrócony sygnał wyjściowy, to samo zachowanie amplitudy. Przy mocniejszym wysterowaniu wejścia zobaczycie, że na fizycznym sprzęcie pojawia się ta sama charakterystyka asymetrycznego obcinania sygnału. Sygnał wejściowy to fala sinusoidalna 1 kHz o napięciu 600 mV — czyli to, czego można się spodziewać po przeciętnym humbuckerze. Na wyjściu otrzymujemy asymetrycznie obcięty sygnał o wartości 8,4 V. Układ zapewnia około 22 dB wzmocnienia, podczas gdy symulacja była nieco bardziej optymistyczna, wskazując okolice 27 dB.
Ta instrukcja to miniaturowa wersja tego samego procesu pracy, który stosuję przy każdym efekcie Drunk Beaver: symulacja, budowa, pomiar, poprawki.
Eksperymenty
Płytka posiada pady dedykowane do eksperymentów z diodami obcinającymi — wypróbuj różne kombinacje (krzemowe, germanowe, LED) i usłysz, jak kolorują dźwięk. Gdy boost uderza wystarczająco mocno, diody zaczynają obcinać sygnał, dodając brzmieniu charakteru przesteru i nasycenia harmonicznymi. Możesz też zostawić te pady puste, aby uzyskać „brudny” booster tranzystorowy.
Alternatywne wartości komponentów: Zmieniając wartości rezystorów i kondensatorów, ten sam układ staje się klonem LPB-1 — najsłynniejszego boostera na pojedynczym tranzystorze, jaki kiedykolwiek powstał. IBOM pokazuje fabryczne wartości Drunk Beaver; oryginalne wartości LPB-1 są łatwo dostępne w sieci. Wypróbuj obie wersje i porównaj.
Łączenie z innymi efektami: Czyste wzmocnienie przed overdrive’em lub fuzzem czyni cuda. Jeśli masz Secret Sauce, spróbuj wpiąć ten boost przed niego — mocniej wysteruje on sekcję obcinania i „napompuje” całe brzmienie. To działa z niemal każdym OD czy fuzzem. Jeśli kręcą Cię germanowe treble boostery, sprawdź Hoverla — ta sama rodzina układów, ale zupełnie inny charakter.
I jeszcze historia kryjąca się za wartościami na tej karcie: pochodzą one bezpośrednio z sekcji boost naszego wycofanego już efektu Fluff. Fluff odszedł do przeszłości, ale jego układ boost żyje dalej — w każdym pudełku, które wysyłamy 😎.
I jeszcze jedno: myślałem o zaoferowaniu gotowego zestawu (kitu) — wizytówka PCB plus wszystkie komponenty, złącza i prosta obudowa, gotowe do montażu. Czy to byłoby coś, co by Was zainteresowało? Dajcie znać w wiadomościach lub oznaczcie mnie na Instagramie — chcę wiedzieć, czy warto to robić.
Zbudowałeś go? Chcę to zobaczyć. Oznacz nas w mediach społecznościowych i pochwal się swoim dziełem 🦫🍺.
